Jest to nowotwór zaliczany do grupy rzadkich. W Polsce każdego roku notuje się zaledwie około 300 przypadków zachorowań. Najpowszechniej rozwija się u kobiet starszych, powyżej 65 roku życia. Specjaliści wskazują, iż taka grupa ryzyka wynika przede wszystkim z faktu, że panie w takim wieku przestają równie silnie co wcześniej dbać o swoją seksualność oraz cielesność, spada w znacznym stopniu ich aktywność seksualna i nie muszą już być atrakcyjne dla partnera, więc jeśli nawet pojawia się jakiś kłopot w okolicach intymnych to przez długi czas nic z tym nie robią.




Początkowo kobiety odczuwają swędzenie, w związku z tym odbywają wizyty u ginekologów czy też dermatologów, stosują zalecone maści, kremy, dolegliwości chwilowo mijają jednak nie mają one pojęcia, że ten niepozorny objaw może świadczyć o rozwijającej się chorobie nowotworowej. W pewnym momencie w swędzącym miejscu pojawia się ranka, która stopniowo się powiększa, zaczyna boleć i nie chce się zagoić.

Przyczyny/ czynniki ryzyka/czynniki predysponujące

  • Infekcje – głównie zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV), lub infekcje bakteryjne o przewlekłym przebiegu.
  • Immunosupresja – pogorszone oddziaływanie immunologiczne organizmu,
  • Czynniki środowiskowe,
  • Czynniki chemiczne,
  • Zakażenia.

Profilaktyka

  • Najważniejsze – unikanie infekcji i zakażeń,
  • Szczepienia, np. przeciw HPV, których rola polega dodatkowo na podniesieniu immunologicznej bariery organizmu,
  • Jest to niszowy rodzaj nowotworu więc warto dokładnie badać się samodzielnie, a podczas wizyt kontrolnych zgłaszać lekarzowi wszystkie nawet najmniejsze dolegliwości, gdyż może on pominąć pewne objawy, nie podejrzewając tak rzadkiego schorzenia.

Rokowania

Uzależnione są od stopnia zaawansowania choroby w momencie jej rozpoznania. W początkowych stadiach szansę na osiągnięcie 5-letniego przeżycia wynoszą 60-70%. W miarę postępu choroby odsetek przeżywalności wyraźnie spada. Zdarza się również, że występują silnie agresywne nowotwory sromu – czerniaki sromu.

W miejscach na ciele pokrytych śluzówką nowotwory wyróżniają się bardzo dynamicznym rozwojem, co wpływa na wystąpienie wysokiego ryzyka, że wdrożone leczenie okaże się nieskuteczne, nawet u osób, u których rozpoznanie zostanie postawione we wczesnym stadium. Większość nowotworów w obrębie sromu to raki płaskonabłonkowe, w przypadku których skuteczność terapii uzależniona jest od tego jak szybko dokładnie zdefiniujemy schorzenie.

Leczenie

To jaka terapia zostanie podjęta uzależnione jest oczywiście od stopnia zaawansowania choroby. Z uwagi na fakt iż większość pań (około 50%) zgłasza się z problemem do lekarza już w silnie zaawansowanym stadium choroby to możliwe jest u nich podjęcie jedynie form leczenia paliatywnego, które opierają się na łagodzeniu bólu, zmniejszaniu tempa rozwoju schorzenia, jednak w żaden sposób nie prowadzą do wyleczenia.

Wcześnie rozpoznany nowotwór sromu pozwala na wybór znacznie mniej skomplikowanych metod leczenia. Za podstawową formę terapeutyczną uznaje się chirurgię radykalną polegającą na usunięciu sromu oraz radioterapii lub chemioterapii uzupełniającej. W stosunkowo rzadkich przypadkach możliwe jest odejście od metody radykalnej usunięcia sromu i usunięcie jedynie guzka, jednak są to sporadyczne przypadki, gdy diagnoza zostanie postawiona w bardzo krótkim czasie.

Około 50% pacjentek kwalifikuje się do leczenia radykalnego, zaś drugie 50% można leczyć jedynie paliatywnie.

A co po leczeniu radykalnym?

Po przejściu radykalnej operacji usunięcia sromu kobieta może funkcjonować w całkowicie normalny sposób. W jej anatomii zmienia się jedynie wygląd samego sromu, cewka moczowa czy też pochwa pozostają bez zmian. Jeśli względy estetyczne i życie intymne mają dla konkretnej pacjentki duże znaczenie możliwe jest przeprowadzenie plastyki. Wykonuje się wówczas uzupełnienie brakujących elementów. W ty celu z mięśnia uda lub mięśnia brzucha pobiera się płaty skórno- mięśniowe z zastosowaniem, których dokonuje się rekonstrukcji warg sromowych.

Gdzie poddać się leczeniu?

Rak sromu jest nowotworem niezwykle rzadkim. Z tego powodu specjaliści polecają aby postarać się o przyjęcie do jednego z największych ośrodków onkologicznych w Polsce. Gdyż tam ogólne doświadczenie zespołu i możliwości diagnostyczne jak i lecznicze są znacznie większe.