Rakowiaka zaliczamy do nowotworów złośliwych układu pokarmowego, gdyż właśnie w nim występuje najczęściej – około 85% przypadków. Rzadziej spotykany jest w płucach – około 10% , zaś w innych narządach sporadycznie – 5%. Pośród innych organów, w których możliwe jest jego pojawienie się należy wspomnieć o – nerkach, gardle, jajnikach, grasicy, skórze, brodawce Vatera czy prostacie.




Jest to nowotwór hormonalnie czynny, wydzielający takie hormony jak : serotonina, histamina oraz inne biologicznie czynne peptydy. Do jego rozwoju dochodzi na bazie komórek wewnątrzwydzielniczych. Pośród jego najczęstszych lokalizacji w przewodzie pokarmowym znajdują się: jelito cienkie oraz woreczek robaczkowy. Rzadziej pojawia się w odbytnicy oraz esicy. Diagnozowany jest z częstotliwością 0,3-2/100000 osób. Może dawać niespecyficzne objawy, różne w zależności od narządu jaki zaatakuje.

Przyczyny / czynniki ryzyka

  • Płeć żeńska,
  • Wiek 40-80 lat,
  • Predyspozycje genetyczne,
  • Długie leczenie inhibitorami pompy protonowej,
  • Autoimmunologiczne zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka,
  • Rakowiak wyrostka robaczkowego stanowi wyjątek, gdyż występuje przede wszystkim u osób młodych.

Objawy rakowiaka

Biorąc pod uwagę możliwość wystąpienia tego nowotworu w różnych lokalizacjach, również towarzyszące mu objawy są niespecyficzne i mogą nie spowodować niepokoju. Obserwujmy siebie i wszelkie nieprawidłowości zgłaszajmy lekarzowi.

  • Zaczerwienie skóry w górnej części tułowia oraz na twarzy,
  • Duszność astmatyczna,
  • Biegunki,
  • Świąd skóry,
  • Nasilona potliwość,
  • Zespół złego wchłaniania,
  • Zaburzenia ciśnienia krwi,
  • Żółtaczka,
  • Bóle brzucha,
  • Nadciśnienie płucne,
  • Zwłóknienie zastawki trójdzielnej serca,
  • Pelagra,
  • Teleangiektazje,
  • Cechy niedrożności przewodu pokarmowego,
  • Krwawienia z układu pokarmowego,
  • Zawroty głowy,
  • Przyspieszenie rytmu serca,
  • Skurcz oskrzeli,
  • Zwężenie pnia płucnego,
  • Artropatia,
  • Niedrożność naczyń trzewnych z zawałem jelita,
  • Niedrożność jelit,
  • Wyczuwalny guz,
  • Niekontrolowany spadek masy ciała,
  • Perforacja jelita.

Diagnoza

  • Występowanie charakterystycznych objawów klinicznych,
  • Wykazanie występowania przerzutów w badaniach obrazowych,
  • Badanie moczu – stwierdza się w nim wydalanie metabolitów,
  • Badanie krwi – podwyższony poziom chromograniny A w surowicy,
  • Tomografia komputerowa,
  • USG,
  • Rezonans magnetyczny,
  • Scyntygrafia,
  • RTG przewodu pokarmowego z kontrastem,
  • Kolonoskopia,
  • Gastroskopia,
  • Ezofagoskopia,
  • Biopsja cienkoigłowa,
  • Oznaczenie markerów nowotworowych w krwi,
  • Wykonanie oznaczenia kwasu 5-hydroksyindolooctowego w moczu,
  • Badanie histopatologiczne pobranych do analizy wycinków tkanek.
Rakowiak

Rakowiak – nowotwór złośliwy w odbycie na obrazie endoskopowym. Źródło – Wikipedia

Leczenie rakowiaka

Najskuteczniejszą metodą leczenia rakowiaka jest chirurgiczne usunięcie guza. Zabieg wykonywany jest również u chorych, u których stwierdzono obecność przerzutów bez zajęcia wątroby. Później dodatkowo stosowane jest leczenie farmakologiczne, wykorzystywane również w przypadku nowotworu nieoperacyjnego. Leki, którymi leczy się rakowiaka są analogami somatostatyny, i należą do grupy antagonistów serotoniny.

W leczeniu rakowiaka nie wykorzystuje się radioterapii oraz chemioterapii.

Rokowania

Wykrycie guza, którego wielkość nie przekracza 2cm, głównie zlokalizowanego w wyrostku robaczkowym daje 100% szans na przeżycie 5 lat po leczeniu.

Jeśli średnica guza przekroczyła 2 cm jednak jest on operacyjny to szanse przeżycia 5 lat po leczeniu wynoszą 40-60%.

W sytuacji gdy stwierdzone zostaną przerzuty do wątroby szansę na przeżycie 5 lat wynoszą 20-40%.